Έπεσαν οι Μάσκες;;

Πώς είστε αγαπητοί μου;

Να ρωτήσω πώς ήταν το καλοκαίρι σας, ή να μην το ρισκάρω; Καλά, λοιπόν, θα προσπεράσω διακριτικά το παράξενο καλοκαίρι που λίγο πολύ όλοι ζήσαμε και θα πιάσω την επικαιρότητα απ’ τα μαλλιά, μιας και αυτός είναι ο ρόλος μου…

Μετά από εσωτερική πάλη του Γκίκα, του Μαγιορκίνη, ντε, του new entry της περί Covid ενημέρωσής μας, του πουλέν του Dirty Hardalia, άνοιξαν τα σχολεία! Πώς άνοιξαν, όμως; Ακριβώς όπως έκλεισαν την Άνοιξη! Ίδιος αριθμός μαθητών στις τάξεις, ίδιος αριθμός εκπαιδευτικών, ίδια ανεπάρκεια προσωπικού καθαριότητας. Ποιο είναι το μέτρο ασφαλείας που προστέθηκε για την προστασία των παιδιών μας και της κοινωνίας, βεβαίως – βεβαίως; Οι μάσκες!

Όχι όμως οποιεσδήποτε μάσκες… Οι μάσκες οι κυμπάρικες, οι πλούσιες, οι λουσάτες!  Όχι τίποτα τσουρούτικες και μεσοβέζικες… Εκείνες οι μάσκες που προστατεύουν από κορονοϊό, μέχρι ονυχομυκητίαση! Απ’ την κορφή ως τα νύχια! Με τις πιέτες τους τις μπόλικες και το ύφασμά τους το γεμάτο, το σαντούκ, που ντύνει καναπέ τριθέσιο και βγάζει και δυο μαξιλαράκια καραμέλες για τις άκριες…

Και πώς φτάσαμε, λέει, σε αυτό το μέγεθος μασκών; Παρεξήγηση, βρε παιδιά! Έδωσαν, σου λέει, στον κατασκευαστή τις διαστάσεις υφάσματος προ ραφής κι αυτός θεώρησε ότι τόσες πρέπει να βγουν ραμμένες… Μα και κουρτίνες να παραγγέλνατε, τη διάσταση της ΕΤΟΙΜΗΣ θα δίνατε! Λες στη μοδίστρα: μήκος 2.20, φάρδος: 1.60 ΕΤΟΙΜΗ! Με την τρέσσα της, κομπλέ!

Κι άντε καλά, κουρτίνα δεν παραγγείλατε ποτέ. Μα δε βρέθηκε ένας, ΕΝΑΣ, να ανοίξει μία από δαύτες πριν τις στείλουν στα σχολεία; Να τον πιάσει μια ντροπή, μια αντάρα τέλος πάντων και να το γλιτώσουν το ρεζιλίκι;

Σε άλλα νέα, τώρα: ο ΣΥΡΙΖΑ και το νέο σήμα του…

Μεγάλη επιτυχία! Ό, τι στοίχημα πάτε ότι ο γραφίστας ήταν αγγλόφωνος… Άλλα του ‘πε του Αλέξη, άλλα κατάλαβε αυτός κι έτσι έδωσε το ΟΚ! Έχει, λέει, ένα αστέρι… εγώ πάλι κάτι σπασμένα σπιρτόξυλα εντόπισα… Κι ένα Ύψιλον ανάποδα… Κι ενώ θα γελούσαν και τα πόμολα με το ρετούς, το συσχέτισε ο κος Μπογδάνος με την τρομοκρατία και πάει, ξεχάστηκε το ζήτημα… Είναι να σε θέλει και λίγο…

Αυτά προς το παρόν από εμένα, τον Ξυπόλητο…

Θα τα ξαναπούμε τον άλλο μήνα…

Ως τότε, ξέρετε:

Να ρωτάτε, να μαθαίνετε και να αμφισβητείτε…